U Karmel-itki.

Pocieszajka.

2012-02-25T15:54:00.002-08:00

Szliśmy razem, z głową pochyloną, z dłońmi schowanymi w kieszeni, ze wzrokiem wbitym w chodnik.
W ciszy, atmosfera napięta niczym gitarowa struna. Nie tak było do tej pory.
Co się stało? Co się zmieniło? Czy to my, nasza wina? Czy w ciągu tylu wspólnych godzin można
zmienić się nie do poznania?
Widocznie można.
Opustoszałe ulice. Latarnie mgliście oświetlają alejkę. Ulicę. Jedną z tych wąskich, uroczych uliczek.
Stanęliśmy na przeciw siebie. Rozmowa zaczęta nietypowo - suche, ostre i raniące słowa. Mnóstwo pytań bez odpowiedzi, same wątpliwości.
"Nie ma sensu dłużej tego ciągnąc". "Każdy z nas ma już inne priorytety. Ty dojrzałaś, ja może w końcu dorosłem."
Koniec. Kilka zdań. Łzy. Jego urodziny - wręczyłam pakunek z prezentem. Odwróciłam się i uciekłam.
Biegłam, ile sił w nogach. A łzy ściekały mi po policzkach.
Minęły 4 miesiące. Nadal płaczę nocami. Kochałam jak szalona, kocham bez wzajemności. Żyję od poniedziałku, do poniedziałku.

Dziś znowu dopadły mnie wspomnienia.
Jaka pogoda za oknem, tak i w moim sercu. Deszcz bez przerwy zacina w okna. Łzy dziś ciekną
przy każdej okazji. Zdjęcia walają się po całym mieszkaniu.
A ja? Staram się stłumić ból. Zajadam na prędce wymyśloną pocieszajkę.

POCIESZAJKA JOGURTOWA.

(przepis własny;)

2 paczki "Piegusków"

600g jogurtu truskawkowego

200g mrożonych truskawek

4 galaretki truskawkowe

200ml kremówki

1/2 galaretki agrestowej

czekoladowe gwiazdki

Pieguskami wyłożyłam spód małej tortownicy.

Galaretki truskawkowe rozpuściłam w 1/4 zalecanej dawki wody, odstawiłam

do stężenia.

Truskawki odmroziłam, zmiksowałam na mus. Połączyłam z jogurtem.

Dodałam ostudzoną, tężejącą galaretkę, dokładnie wymieszałam. Masę wylałam

na ciasteczka.

Galaretkę agrestową rozpuściłam w 1/3 szklanki wrzątku. Przestudziłam.

Kremówkę ubiłam na sztywno, delikatnie wlałam galaretkę i wymieszałam.

Wylałam na masę truskawkową, posypałam gwiazdkami i wstawiłam do lodówki

na około 1-2h, do całkowitego stężenia.

Smacznego!

Pozdrawiam wszystkich dzisiaj smutnych.

I tych, z krwawiącym serduszkiem.

Kluchy parowane...Eee?

2012-02-24T00:29:00.001-08:00

U jednych - pyzy, u innych pampuchy, kluski drożdżowe, pyzuchy. W moim domu od wiek wieków, czasów niepamiętnych zawsze nazywane kluchami na parze lub parowanymi. Tak było, jest nadal i zapewne pozostanie. Na hasło "parowane kluchy" wszyscy rzucają się wygłodniali do stołu, chwytają sztućce, talerze i z niecierpliwością czekają. Na piękne, puszyste, parujące jeszcze i gorące kluchy.Jeszcze tylko trochę sosu i do jedzenia!
Recepturę na nie znam od dawna. Babcia poznała ją od swej Mamy, która znała przepis dzięki swej Babci, itd. Tylko moja kochana Mama się wyłamała, kluch robić nie umie, ale nie mam jej tego za złe xd
Kluchy parowane więc przechodzą. Z pokolenia na pokolenie, zawsze niezmiennie tak samo smakowite.
Można je podawać dosłownie ze wszystkim, co tylko pasuje! Sosy słone, słodkie, kwaśne. Mięsa, surówki, owoce. Naprawdę, dają mnóstwo możliwości.
Mam nadzieję, że i Wy je docenicie. Myślę, że rozsmakujecie się w nich na dobre ;]

KLUCHY PAROWANE.

(przepis rodzinny;)

1kg mąki

kostka świeżych drożdży

2 szklanki gorącego mleka (ja pomieszałam na pół z ciepłą wodą)

1 łyżeczka soli

5 łyżek cukru

4 jaja

Mąkę przesiałam do miski. Wymieszałam z solą, wbiłam jajka, wymieszałam.

Drożdże rozpuściłam w szklance ciepłego mleka wraz z łyżką cukru. Resztę cukru

wsypałam do mąki. Wlałam ciepły rozczyn, wymieszałam, dolałam gorącego mleka

i wyrobiłam jędrne ciasto. Lepki, ale które w miarę ładnie odchodzi od dłoni.

Odstawiłam je, posypane lekko mąką do wyrośnięcia na około godzinę.

Następnie stolnicę (lub blat przykryty gazetą) posypałam obficie mąką, jak i dłonie.

Odrywałam nieduże porcje ciasta i formowałam bułeczki. Układałam na mące, zostawiłam

na kwadrans.

W dużym garnku zagotowałam wodę. Położyłam na niego sitko (specjalne) do parowania

kluch. Układałam po 4 obok siebie, przykryłam miedzianą (lub metalową) miską.

Każdą partię trzymałam na parze ok. 5 minut, aż staną się w miarę białe.

Następnie zdejmowałam je z sita. ***

*** Można podawać od razu jak ja bądź zostawić je do wystygnięcia i później odparować
znów, przed podaniem. Można też mrozić.

Rodzinny obiad. Karkówka duszona w piwie.

2012-02-22T07:11:00.000-08:00

Nadchodzi niedziela. A co się z nią kojarzy? Odwiedziny. Rodzinny obiad
w gronie najbliższych. Gwar rozmów dorosłych, roześmiane buzie dzieciaków.
Co u Was? Jak CI eis powodzi? Kiedy ślub? Masz już kogoś? Jak tam w szkole/pracy?
Stały zestaw pytań, które przewijają się przez całą pogawędkę.
Na głodnego jednak nikt nie będzie siedział! Tak naprawdę rodzina przyjeżdża jeszcze
z jednego powodu - aby móc skosztować jakiego dobrego jadła, którego sami nie muszą
przygotowywać, a mogą zrelaksować się, delektując czyimś wysiłkiem.
Z kuchni już ulatniają się niebywałe aroamaty, dzwonią garnki, stukają sztucce, talerze
brzęczą w popłochu. Każdy nadstawia ucha. O, już? Nareszcie coś pysznego!
Gorący obiad podano na stół.

KARKÓWKA DUSZONA W PIWIE.

(przepis własny;)

1 duża karkówka (moja miała 500g)

3 średnie cebule

2 jasne piwa w puszcze

2 ząbki czosnku

sól, pieprz, majeranek

2 łyżki mąki

szklanka słodkiej śmietanki 12%

1/2 szklanki wody

Mięso umyłam. Czosnek przepuściłam przez praskę, wymieszałam z solą, pieprzem

i majerankiem, po czym natarłam powstałą masą karkówkę. Odstawiłam na 15 minut,

po czym zalałam piwem i zostawiłam na 12h (całą noc) w lodówce, w misce zakrytej

folią spożywczą.

Rankiem na odrobinie masła zeszkliłam na patelni obraną i posiekaną cebulę.

Wrzuciłam obcieknięte od piwa mięso, przesmażyłam lekko z dwóch stron.

W większym garnku zagotowałam piwo z marynaty, włożyłam doń karkówkę i dusiłam

aż do miękkości pod przykryciem.

Kiedy mięso będzie już gotowe, wyjmuję je.

Mąkę rozrobiłam z wodą i śmietanką, dodałam do piwa i mocno zamieszałam, zagotowałam.

Jeśli powstaną grudki mąki - przetrzeć przez sito, aby uzyskać gładką konsystencję. Włożyłam

do sosu mięso i podgrzałam.

Podałam z domowymi pyzami i kapustą kiszoną.

KAPUSTA KISZONA.

(od Babci;)

400g kapusty kiszonej

2 - 3 średnie marchewki

liść laurowy

4 ziarna pieprz

2 ziela angielskie

2 cebule

smalec do smażenia

Kapustę dokładnie przelałam zimną wodą, opłukałam i ugotowałam do częściowej

miękkości (woda powinna zakrywać kapustę). Odcedziłam.

Cebulę posiekaną zeszkliłam na odrobinie smalcu. Wrzuciłam kapustę.

Marchew starłam na tarce. Dodałam do kapusty wraz z przyprawami. Smażyłam

do uzyskania odpowiedniej miękkości.

UWAGA!! Ogłoszenie.

2012-02-21T00:19:00.000-08:00

Kochani!

Pewnie już niektórzy z Was zdążyli przeczytać ogłoszenie na Słodkościach Karmel-itki...

Tak, muszę bloga zamknąć, dokładny opis na drugim blogu.

Ale jednocześnie pragnę wyjaśnić i poinformować, że ten blog, czyli W kuchni Karmel-itki..

zostaje! Tak, pozostaję z Wami. Bo nie wyobrażam sobie tak po prostu od Was się odciąć,

za dobrze mi z Wami ;]

Część przepisów, jak już wspomniałam w ogłoszeniu, z powrotem się ukaże, tutaj je

zamieszczę. Szkoda, by zdjęcia i receptury miały przepaść bez śladu wraz z usunięciem strony.

A nastąpi to jeszcze w tym tygodniu.
Serce mi się kraje, że muszę to uczynić. Jednak nie mam wyjście,
nie pytajcie dlaczego, proszę. Po prostu, jak już napisałam na Słodkościach...,
problemy techniczne, taka wersja niech pozostanie w obiegu.
Nie zmienia to faktu, że jest mi z tego powodu niesamowicie przykro..

Dziękuje, jeszcze raz dziękuję, za wszystkie odwiedziny, miłe komentarze, ciepłe słowa

i przydatne porady, a także uwagi i sugestie, które wielokrotnie wykorzystałam w swoich

słodkościach.

Wasza obecność tam naprawdę dała mi dużo satysfakcji, jak i zresztą tutaj. Jesteście

naprawdę wierni i wspaniali. Dziękuję wszystkim!

Wasza Karmel-itka

Pizza. Razy dwa - dla każdego coś innego.

2012-02-18T01:03:00.003-08:00

- Mam ochotę na pizzę, wiesz? Taką prawdziwą, domową. Z szynką, pieczarkami, ogromną ilością żółtego sera.. Ach!
- W piątek? Z Szynką?! No, weź, proszę Cię!
- Ale o co chodzi? Postnie będzie od środy, tej Popielcowej.
- Nie, nie ma mowy. W piątek mięsa nie ruszę.
- To... może... zrób dwie?

I tym oto sposobem poszłam na kompromis. Kochany miał nie-postną, z ogromną ilością
szynki. Po chłopsku. Ja natomiast postanowiłam troszkę pobawić się smakami.
I wymyśliłam swoją, rybną - z tuńczykiem.

CIASTO NA PIZZĘ

(przepis podstawowy;)

1,5 szklanki mąki

1/3 kostki świeżych drożdży

łyżeczka cukru

łyżeczka soli

6 łyżek oleju

150 ml ciepłej (nie gorącej!) wody

Mąkę z solą przesiałam do miski. Zrobiłam wgłębienie. Drożdże roztarłam z cukrem,

rozpuściłam w ciepłej wodzie. Wlałam w dołek, zasypałam mąką i odstawiłam na

kwadrans. Następnie dolałam oliwy i wyrobiłam gładkie i elastyczne ciasto (jeśli trzeba,

można dodać letniej wody lub mąkę). Uformowałam kulę, odstawiłam ją przykrytą

płócienną szmatką w ciepłe miejsce na ok. 30 minut.

W tym miejscu stop.

Każdy może je wykorzystać wedle uznania - albo wylepić nim wyłożoną aluminiową

folią blaszkę, albo uformować własny okrągły spód.

Ja zwiększyłam porcję do 1,5 (czyli 1,5 raza składników) i wylepiłam dwie formy.

************************************************

PIZZA DOMOWA

(czyli wszystko, co zawadza w lodówce)

150g szynki wiejskiej

250g żółtego sera

250g pieczarek

duża cebula

sól, pieprz,

3 łyżki kwaśnej śmietany

4 ogórki kiszone

Szynkę, ser pokroiłam w paski (miałam bowiem w plastrach). Cebulę posiekałam,

podsmażyłam na maśle z pokrojonymi w plastry pieczarkami. Dodałam do tych pieczarek

3 łyżki śmietany ukwaszonej, pieprz, sól i wymieszałam. Wyłożyłam je na spód.

Ogórki pokroiłam także w plastry. Na pieczarkach ułożyłam ogórki, szynke i posypałam

paseczkami sera.

Piekłam w 200 stopniach ok. 35 minut, ustawiając na mocne grzanie spodu.

*************************************************

PIZZA Z TUŃCZYKIEM I SEREM CAMEMBERT

(własna wariacja;)

puszka rozdrobnionego tuńczyka w sosie własnym

pomidor

4 ogórki kiszone

krążek sera camembert

3 łyżki koncentratu pomidorowego (lub keczupu)

oregano, bazylia

Tuńczyka osączyłam z zalewy. Na cieście rozsmarowałam koncentrat, obficie

posypałam ziołami. Wyłożyłam tuńczyka, lekko go rozsmarowując tak, aby nie

wymieszał się z koncentratem. Na wierzchu ułożyłam plastry ogórków i pomidora,

przykryłam plastrami sera.

Piekłam w 200 stopniach ok. 35 minut, z ustawieniem mocnego grzania spodu.

Smacznego!

Kapuśniak z kabanoskami i kminkiem. Wersja dla zabieganych.

2012-02-15T08:18:00.000-08:00

Bardzo lubię tradycyjne potrawy. Nawet preferuję je bardziej, niż nowości kulinarne czy tez eksperymenty.

Nie zaprzeczę, próbuję nowych smaków, doświadczam nowych doznań kulinarnych. Jednak w kwestii gotowania dla rodziny, muszę spełnić oczekiwania wszystkich domowników, co nie należy do rzeczy prostych.

Jestem miłośniczką zup. Ogromną! Ale tylko tych domowych. Najlepiej jeszcze w oparciu o babcine receptury. Wertuję z uwielbieniem stare, grube notesy z pożółkniętymi kartkami, które ledwo trzymają się całości przez upływ czasu i gęstość użytkowania. Czytając te wspaniałości, wyobraźnią czuję niesamowite zapachy. Słyszę pobrzękiwanie sztućców i łoskot garnków.

Dawno nie gotowałam kapuśniaku. Nie tylko ja to zauważyłam. "Kochana... Wiesz, wczoraj widziałam w prasie zdjęcie pysznego kapuśniaku.". "Adrianno, tak za mną kapuśniak ostatnio chodzi.."

Czyste aluzje dały mi do myślenia. I skłoniły do działania. Ruszyłam więc do kuchni.

Nie miałam czasu na długie gotowanie. Poszłam na łatwiznę, do czego przyznaję bez bicia. Skorzystałam z notatek Babci, przerabiając je na wersję dla zabieganych i baardzo zapracowanych miłośników pysznego, domowego kapuśniaku.

DOMOWY KAPUŚNIAK Z KMINKIEM

I KABANOSKAMI.

(przepis Babci; w wersji dla zabieganych;)

400g kiszonej kapusty

3 duże obrane marchewki

1 obrany seler

1 obrana pietruszka (korzeń)

4 duże, surowe, obrane ziemniaki

150g kabanosów

2 kostki rosołowe

1 łyżka majeranku

kminek

kilka ziaren pieprzu

2 listki laurowe

Kapustę namoczyłam, porządnie wypłukałam. Przełożyłam do garnka, wlałam

tyle wody, aby zakryła kapustę i ugotowałam na wpół miękko, z dodatkiem

laurowych liści, kminku i ziarenek pieprzu.

Ziemniaki pokroiłam w kostkę, marchew, seler i pietruszkę starłam na grubych oczkach,

a kabanosy pokroiłam w cienkie plasterki. Warzywa dodałam do kapusty.

Na odrobinie masła podsmażyłam obraną i posiekaną cebulę wraz z kabanoskami.

Wrzuciłam do gotującej się zupy. Dodałam kostki rosołowe. Dolałam wody

i gotowałam na wolnym ogniu, do zmięknięcia warzyw i połączenia się smaków.

Jeżeli warzywa się zbytnio rozmiękną, nie szkodzi - zupa stanie się gęstsza.

Najlepiej smakuje na drugi dzień.

SMACZNEGO!

Żółty ser z kabanosem w pysznym towarzystwie.

2012-02-07T16:19:00.000-08:00

Nie ma siły na wielkie gotowanie.
Zabrakło ochoty na godzinne siedzenie w kuchni, stanie przy
garach, krojenie, siekanie, ścieranie..

W szlafroku w wielkie truskawy, ciapię mozolnie do kuchni.
Pociągam ostentacyjnie nosem, w dłoni ściskam chusteczkę, w
kieszeni całą paczkę.

Pokusa jednak jest większa. W miarę zbliżania się do kuchni,
czuję coraz to mocniejszą ochotę. Na coś do zjedzenia.

SAŁATKA

"ŻÓŁTY SER I KABANOS W TOWARZYSTWIE"

(autorstwo moje własne;)

100g dobrej jakości kabanosów

150g żółtego sera (plastry albo w kawałku)

6 korniszonów

mała cebula

mała papryka czerwona

100g makaronu typu "ryż"

2 łyżeczki musztardy

2 łyżki majonezu

pieprz ziołowy,

odrobina "warzywka"

Makaron ugotowałam zgodnie z przepisem na opakowaniu. Odcedziłam

i wystudziłam. Ser - w drobna kosteczkę, kabanosy w cienkie plasterki.

Cebula - w kostkę, jak i paprykę oraz ogórki. Wszystko wrzuciłam do dużej

miski, dodałam makaron, majonez, musztardę, sól, pieprz.

Wymieszałam i odstawiłam na jakiś czas do lodówki, aby się smaki

dobrze połączyły. Najlepsza na drugi dzień.

---> a oto makaron typu "ryż"

SMACZNEGO!

Lekkie piersi kurczaka.

2012-02-05T08:29:00.000-08:00

Ach, spadł śnieg.
Trzyma mróz. Świeci słońce.
A ja? Chora, siedzę w domu.

LEKKIE PIERSI KURCZAKA.

(podpatrzone w telewizji;)

2 piersi kurczaka

1 kostka rosołowa

3-4 łyżki oliwy z oliwek

łyżka suszonych warzyw

Kurczaka umyłam. Kostkę rosołową rozkruszyłam, roztarłam

z olejem i wymieszałam powstałą emulsję z suszonymi warzywami.

Następnie natarłam kurczaka i usmażyłam go na odrobinie tłuszczu.

SMACZNEGO!